ZAŠTO JE VAŽNO SAČUVATI IZVORNE SORTE KAKAOA?

Kakao je prvi i osnovni sastojak svakog čokoladnog proizvoda. Iz godine u godinu potražnja za njime prevazilazi nivo proizvodnje i ova praznina će se samo širiti sa povećanjem potražnje od najmanje 3% godišnje. To donosi veći pritisak na uzgajivače da proizvedu veće, produktivnije prinose. Drveće kakaoa već je dovoljno iscrpljeno zahvaljujući suši, gljivičnim oboljenjima, odumiranju izvornih staništa i zasićenosti zemljišta.  Da ne pominjemo poljoprivrednike koji nemaju dovoljno finansijskog podsticaja, nedostatak radne snage i kvalitetne opreme.

Kao odgovor na ove izazove, naučnici su modifikovali biljku kakao, kako bi postala otpornija na sušu i bolesti. Modifikovane biljke daju do 6 puta veće prinose od izvornog kakaoa ali i u toj meri siromašniji ukus zrna. Uz organizovanu podršku USAID u vidu finansijskih podsticaja, poljoprivrednici su prisiljeni da prihvate modifikovane sorte umesto domaćih. Na ovaj način je podstaknut neophodan rast proizvodnje kakaoa u ne-izvornim područjima za kakao kao što je Afrika, gdje se trenutno nalazi preko 70% njegove svetske proizvodnje.

Ugledni švajcarski proizvođači čokolade u širokom luku zaobilaze na bilo koji način modifikovan kakao. Sa druge strane, kompanije kao što je Mars ne skrivaju činjenicu da dugi niz godina razvijaju GMO sorte kakaoa u Brazilu, pravdajući se da je neminovno da 70% kakaoa postane genetski modifikovan ‘kako bi bio spašen’.

U Južnoj Americi USAID je uspeo da zarazi izvorno stanište kakaoa, centralnu tropsku šumu. Pod izgovorom da pokušavaju da suzbiju uzgoj lista koke u Peruu, Kolumbiji i Ekvadoru, garantujući similarnu isplativost po hektaru, godinama dele rasad ‘hibridnog’ kakaoa amazonskom seljaku. Tu rasadu predstavljaju kao hibrid pokojnog ekvadorskog naučnika Homera Kastra. USAID kakao je genetski modifikovan i nema osnovnih sličnosti sa stablom Kastrovog hibrida dok Ekvador, nekada proizvođač ubedljivo najkvalitetnijeg kakaoa, danas izvozi 50% modifikovanog zrna. Pre samo nekoliko godina njihov izvoz je sadržao 25% ovakvih sorti.

Tržišni apetit za čokoladom ili bolje reći porast gojaznosti i depresivnosti među ljudima dovodi do odumiranja izvornog kakaoa, jer ne rađa dovoljno da zadovolji rastuće potrebe. Nekada je najobičnija čokolada bila ukusnija od današnjih sa oznakama 70% kakaoa. U današnjim, nedostatak ukusa nadomešten je veštačkim aromama, pretežno iz GMO soje i kukuruza. Nije ni čudo što je ljudska populacija sve lošijeg zdravlja.

Šta se dešava sa kakaom je refleksija onoga što se dešava sa gotovo svim biljkama koje konzumiramo. Genetski modifikujemo hranu koja se odupire sušama, bolestima i insektima, dok istovremeno uništavamo biodiverzitet, prirodna staništa i sastav tla koje daje hranljive materije. Čuvajući kakao i njegove izvorne sorte sprečavamo dalju degradaciju naše planete i njegovog božanstvenog ukusa. 


Hay que salvar el Cacao,
El G